Diterjemah oleh bloodycat
Saat-saat...
Inilah dia.
Di sini, sekarang ini, adalah saatnya.
Tessa?
Apa saja boleh berlaku nanti.
- Tessa? - Apa?
Awak tak dengar saya bercakap.
Saya dengarlah.
Apa yang saya baru katakan?
Saya tak dengar apa awak cakap.
Saya katakan yang ini malam yang penting untuk awak.
Nombor pertama dalam senarai.
Mana ada senarai.
Awak nak buat satu senarai.
Saya tak mula lagi.
Jadi mula sekarang. Lekaslah.
Baik. Jadi, mana satu yang awak nak? Sebab saya tak kisah sangat.
Yang perang tu.
Yang perang tu? Awak pasti?
Awak nak dia? Macam saya kata, saya tak kisah. Cuma...
Awak boleh ambil yang perang tu.
Hanya kalau awak pasti.
- Zo... - Apa, sayang?
Kalau saya buat ni dengan orang yang saya tak kenal, itu buatkan saya sundal ke?
Ia buatkan awak hidup.
Jadi, kelab tu, kalian biasa ke sana?
Tak. Awak?
Kadang-kadang.
Yalah.
Ada tempat lain yang boleh kita pergi?
Awak nak secawan teh? Atau kopi?
Baiklah, yeah. Mana-mana.
Kami sebenarnya tak ada kopi.
Okay.
Saya tak boleh cari teh tu.
Air pun boleh.
Jadi, apa kegemaran awak...
Awak nak cium saya?
Tuhan, yeah.
- Jesus Christ! - Tak mengapa.
Tak mengapa.
Apa dah berlaku?
Kepala perempuan ni... Kepala dia tercabut dari tangan saya!
Apa yang kamu ketawakan? Ia tak kelakar.
Menakutkan aku.
Jadi, awak biasa keluar dengan penyamaran?
Topi rambut dan semuanya.
Saya terpaksa. Saya sakit.
Awak dah sihat sekarang?
Semuanya lebih baik.
Oh.
Bukan ke kita sepatutnya buat tu nanti?
Saya dah bersedia sekarang.
Kejap, kejap. Boleh tak awak pandang saya sekejap?
Ini kali pertama saya.
Wau. Hebatnya.
Tentu sekali bukan kali pertama awak.
Berhenti bercakap sekarang.
Yeah, bukan macam ni.
Apa?
Maaf. Takkan berlaku.
Awak bergurau dengan saya. Awak datang sejauh ni, dan...
Maafkan saya. Sungguh.
Apa sajalah.
Okay.
- Terima kasih. - Terima kasih.
Saya tak faham. Saya cuma tak faham.
Awak sentiasa beritahu ayah segalanya.
Saya tak pernah beritahu ayah apa-apa.
Kenapa tak mula sekarang? Apa awak buat malam semalam?
Teruskan bertanya, ayah. Kali ke-15 akan menjadi.
Hai, saya Caroline, penerbit Richard. Kita ada berbual di telefon.
Hai. Gembira berjumpa dengan awak berhadapan.
Dan ini mesti Tessa.
Itulah saya!
Lif tak berfungsi. Boleh dia gunakan tangga?
Yeah, dia takkan apa-apa.
Okay.
Tessa Scott dan bapanya.
- Hai, kalian. Silakan duduk. - Hello.
Sangat gembira berada di sini.
Yeah, kami peminat besar.
Bagus. Kita cuma akan berbual.
Berlagak seperti biasa dan saya akan bantu. Okay?
Jadi, apa cerita awak nanti?
Adakah tentang gadis yang akan mati,
atau awak dah sediakan sesuatu yang asli?
Maaf?
Tessa.
Saya tahu ia benda berat, tapi cuba kekal ceria. Yeah?
Dan sekarang saya berbesar hati untuk menerima tetamu di studio
seorang gadis yang amat berani, Tessa Scott.
Tessa telah hidup dengan leukemia sepanjang empat tahun lepas,
dan dia sini bersama dengan bapanya untuk bercakap mengenainya.
Beritahu kami, bila awak sedar yang Tessa mula sakit?
Empat tahun lepas.
Emak Tessa dan saya sangkakan dia demam.
Tapi demam tu tak mahu kebah.
Ujian darah mengesahkan kebimbangan kami.
Doktor beritahu kami mereka tak boleh
memberi harapan yang dia akan hidup,
yang membawa kami ke situasi di mana
Tessa merasakan dia tiada pilihan lain
selain daripada menamatkan kemoterapinya.
Tessa, awak pilih untuk menghentikan rawatan.
Itu keputusan yang besar untuk seorang berumur 17 tahun.
Kalau saya boleh...
Rawatan yang lebih agresif,
ia hanya akan memanjangkan sedikit nyawa Tessa.
Ada berbagai cara untuk jaga kesihatan dia
Ayah... Sebagai contoh, kajian telah menunjukkan
yang zat yang bagus akan mengimbang semula sistem sepenuhnya.
Sebab itu kami di sini sebenarnya, untuk memberi kesedaran, dan...
- Ayah... - Apa?
Dia kena berhenti juga nanti.
Berhenti apa, Tessa?
Dia tahu ia takkan berlaku.
Tapi dia tak berhenti berharap yang ia takkan berlaku.
Memang benar kalau saya teruskan kemoterapi,
saya mungkin akan hidup lebih lama.
Tapi ia buat saya rasa amat teruk.
Dan ada perkara yang saya mahu buat sebelum mati.
Perkara?
Yeah. Saya ada senarai.
Oh. Ayah awak tak beritahu tu.
Itu sebab dia tak tahu mengenainya.
Kebanyakannya salah di sisi undang-undang.
Saya hampir takut untuk bertanya.
Minggu lepas saya hampir melakukan seks,
yang secara teknikalnya tak melanggar undang-undang,
tapi ia sangat teruk lelaki tu sepatutnya ditangkap.
Okay, saya rasa itu saja masa yang kita ada.
Seterusnya saya bercadang nak ambil dadah.
Awak ada cadangan yang mana satu?
Dah cukup, Tessa.
Sangat menghiburkan.
Seks dan dadah dan rock 'n' roll.
Tuan-tuan dan puan-puan, saya rasa kamu akan bersetuju
bahawa gadis muda ini hidup dengan beraninya.
Terima kasih banyak, Tessa dan ayahnya.
Terima kasih.
Dan sekarang bagi cuaca. Ribut kencang pagi ni,
sehingga tengah hari dan akan reda
sepanjang minggu seterusnya.
- Dia dah keluar. - Tak.
Ayah...
Kejap.
Malam yang teruk?
Mana ada.
Hello, sayang. Masuklah.
Hai, Mak.
Awak nampak tertekan.
Salahkan dia. Balik pukul 4:00.
Ia helah baru, Mak. Saya boleh hilangkan syiling.
Nak tengok?
Tak, sayang. Tidak sebelum kopi.
Tiada apa sebelum kopi. Tunjuk pada kakak awak.
Dia tak minat. Dia tak peduli.
Mak pasti dia peduli.
Saya tak peduli.
Apa kata kamu pergi dan tonton CBeebies atau sesuatu?
Sebab saya 9 tahun.
Saya dengar awak di radio.
Awak jumpa lelaki.
Tessa, janji pada mak awak sentiasa gunakan kondom.
Mak tahu baunya meloyakan,
tapi, begitu juga gonorea.
Tolong berhenti. Serangan panik saya akan diserang panik.
Dan jangan lakukan seks kasual.
Betul?
Tak, sayang.
Awak mesti sentiasa, sentiasa cuba sedaya-upaya awak.
Saya nak dapatkan tatu.
Saya nak dapatkan satu dan semua.
Seluruh permukaan badan saya, gambar saya.
Dan tinggi, dengan tetek besar.
Kenapa?
Dia memang penipu besar.
- Siapa? - Scott.
Dia kata dia ada gerai di sini.
Sebab tu ke kita ke sini?
Saya tak percaya dia tipu saya.
Saya berikan dia asmara yang paling hebat dalam hidup dia.
- Zo... - Celaka.
- Zo... - Apa?
Dia di situ.
Hey, kacak.
Apa khabar?
Saya tak tahu. Awak beritahu saya.
Atau lebih baik lagi, tunjukkan pada saya.
Hey.
Awak apa khabar?
Saya baik.
Saya tahu saya tinggalkan awak malam tu dan saya cuma nak...
Tak, ia salah saya.
Apa?
Saya cuma.. Saya sepatutnya jadi lebih...
Dia beritahu awak.
Apa?
Awak beritahu kan? Awak beritahu dia pasal saya.
Awak tak sepatutnya buat macam tu.
Tessa, kejap!
Tessa!
Hey. Awak terlepas makan tengah hari.
Ayah makanlah.
Apa yang awak buat dengan semua ni?
Ada unggun api di taman sebelah rumah.
Jangan buat macam tu. Tolong jangan buat macam tu.
Kalau awak tak nak benda ni, ayah nak.
Itu Sepanyol Awak dah sihat masa tu.
Ada budak bersiul pada saya, dan ayah tangkap gambar tu.
Ayah kata saya takkan nak lupakan pertama kali disiul.
Yeah.
Tapi saya nak.
Apa yang awak buat?
Awak kisah?
Ikut sukalah.
Saya Adam.
Dan awak Tessa.
Saya ada nampak awak sejak kami berpindah ke sini.
Saya berniat nak kenalkan diri, tapi...
Itu bukan surat cinta.
Ia bukan urusan saya.
Saya cakap je. Saya tak ditinggalkan atau apa-apa.
Saya takkan berfikir begitu.
Apapun, saya ada banyak lagi barang untuk dibakar.
Baiklah, berseronoklah.
Ini akan pergi.
Mungkin terbaik. Ia gaun yang merbahaya.
Awak okay?
Tessa?
Baiklah, jangan bergerak. Jangan Bergerak. Saya rasa awak pengsan.
Awak ada diabetes?
Awak perlukan gula?
Minum ni.
Tawar.
Awak ni sukar untuk dipuaskan.
Awak cakap macam ia benda yang teruk.
Okay, bagus. Tak malu, tak malu langsung.
Tak, tak mengapa.
Maksud saya, saya tak pernah beri kesan macam tu pada seseorang sebelum ni.
Saya agak sukakannya.
Ini taman yang cantik.
Terima kasih. Ini kerja saya. Buat mak saya gembira.
Macam mana dengan ayah awak?
Hanya kami berdua.
- Saya patut pulang. - Baiklah. Awak perlukan bantuan?
Tak adalah jauh sangat.
Jadi, bila-bila masa awak ada sesuatu untuk dibakar...
Atau nak pengsan di hadapan seseorang...
Awak tahu mana nak datang.
Ya, saya tahu.
Bila Tessa dah mati, boleh kita pergi bercuti?
Cal, tak baik cakap macam tu.
Saya langsung tak ingat pergi ke Sepanyol.
Ia dah lama, mungkin tak benar langsung.
Cal, dah cukup. Pergi masuk bilik awak.
- Ayah... - Kenapa?
Keluar!
Apa yang saya salah cakap?
Semuanya sangat mengelirukan.
Tak, mana ada.
Ini hari awak.
Dan apa maksudnya?
Saya akan buat apa saja yang awak nak.
Beli banyak benda?
Dah tentu.
Dari mana duit datang?
Kad kredit.
Beli sekarang, bayar kemudian.
Atau awak tahu, tak payah.
Jaga-jaga ke mana awak terbangkan. Awak hampir tercucuk mata orang.
Saya harap saya boleh betul-betul terbang.
Yeah?
Hebat!
Itu lebih baik daripada benda yang terbaik!
Boleh saya buat lagi?
Saya rasa ia giliran kakak awak.
Tak mengapa, saya tengok je.
- Awak pasti? - Yeah.
Dia sakit. Dia tak boleh buat benda macam ni.
Baiklah, mari sediakan awak lagi.
Sebenarnya, awak tahu tak?
Saya nak cuba.
- Sedia? - Sedia.
Tessa, saya tak tahu kalau ini idea yang baik.
Dia okay ke?
Dia baik saja.
Dia cuma tak nak ia tamat.
Ia bukan duit awak.
Mak lewat.
Awak dengar apa yang ayah cakapkan?
Mak janji nak datang.
Tessa...
Awak nak Cal pulangkan semuanya?
Kenapa pula dia dihukum?
Apa yang awak buat?
Ini ada kaitan dengan senarai awak?
Saya tak ada senarai.
Awak beritahu orang radio tu awak ada senarai.
Dia seorang yang teruk.
Yeah, dia memang teruk.
Awak lebih jujur dengan dia berbanding dengan ayah.
Awak rasa apa perasaan ayah?
Saya tak peduli apa perasaan ayah.
Mak tak datang. Mari lakukan ni.
Tessa, akan ada sedikit rasa sakit,
kemudian anestesia tu akan beri kesan.
Bagus.
Sekarang saya goyangkan ke atas dan bawah
untuk pecahkan tisu di sekitar tempat masuk.
Dia akan rasa sedikit senak di dada,
tapi setelah ia terpisah dari pemegang,
ia akan menyusur pergi.
Sekarang, saya boleh masukkan semula kateter
sekiranya aawak mahu memulakan semula rawatan awak.
Saya cuma cakap yang awak boleh ubah fikiran awak.
Saya takkan ubah fikiran saya.
Ayah?
Dia takkan ubah fikiran dia.
Baiklah kalau begitu.
Pegang tu untuk saya.
Bagus.
Awak nak tampar punggung saya?
Apa? Tak.
Jadi jangan bercakap dengan saya macam saya ni seekor kuda.
Ya.
Maaf.
Hey, dah selesai. Dah selesai.
Awak tahu untuk perhatikannya?
Yeah. Rasa sejuk, demam, sakit tengkuk atau sakit kepala.
Perkumuhan, pendarahan, kekurangan tenaga.
Awak bagus.
Terima kasih atas semua bantuan awak.
Dia sukakan ayah.
Ayah ragu tu.
Saya maksudkannya. Ayah nampak hebat.
Ayah patut ajak dia keluar atau sesuatu.
Tessa! Tessa, tunggu, saya di sini. Saya datang. Tunggu situ.
Oh, Tuhan, saya terlepas ke? Saya keluar ikut masa.
Tetapi lalu lintas sesak.
Saya betul-betul keluar ikut masa. Saya cuma...
Yalah, apa saja.
Tessa...
Saya tak peduli.
Oh, jangan macam tu.
Apa yang awak harapkan?
Maafkan saya, apa kaitan dengan awak?
- Itu soalan yang serius ke? - Ya, ia serius...
Cukup.
Kamu berdua teruk.
Yang seorang obses dengan kanser,
dan seorang lagi langsung tak boleh datang ke hospital, tapi tak mengapa,
saya faham.
Tapi kamu berdua bukan apa yang saya perlukan.
Kamu cuma membazir masa saya.
Apa yang mak katakan... Ini bukan je apa yang mak akan katakan.
- Apa yang mak katakan... - Akan ada perkara lain.
Apa yang mak kata, awak tak perlu tinggal disebabkan mak.
Awak boleh keluar dan jumpa kawan dengan lebih kerap.
- Itu je yang mak kata. - Okay. Okay.
Saya ada ambil dadah.
Hebat. Awak dah jumpa mak saya?
Hai.
Cendawan je yang saya ambil, yang mana adalah semulajadi.
Juga sah sisi undang-undang.
Kawan saya ada beli ketamin,
tapi dia rasa pengedar tu agak teruk,
jadi sebaliknya kami pilih cendawan je.
Jumpa awak di dalam.
Itu berjalan dengan lancar.
Saya pun fikir begitu.
Berapa banyak awak ambil?
Tak banyak.
Saya tak tahu, saya tak arif sangat dengan benda tu.
Yeah, saya pun.
Saya boleh bawa awak ke mana-mana. Elakkan awak dari masalah.
Saya tak pasti berapa lama baru ia beri kesan.
Kira-kira selama tu.
Jangan takut.
- Apa? - Apa?
Apa awak kata?
Baiklah, kita boleh lepak di sini.
Tiada sesiapa, jadi kalian boleh menggila.
Saya tak nak menggila.
Saya tak perlu menggila langsung.
Saya akan berada di atas ni.
Apa awak buat?
Baiklah. Turun.
- Lekas, turun daripada bumbung tu. - Tak nak.
Lekas, turun. Tolonglah.
Kenapa? Awak nak paksa saya?
Tak, saya cuma suruh awak je. Turun.
- Baiklah. - Terima kasih.
Kacau daun je.
Mana Tessa?
Apa?
Kita kena cari dia.
Kita tak nampak dia pergi arah mana.
Kita kena cari dia. Sekarang.
Dia akan datang balik. Bukan benda besar.
Kita di luar sini. Tak bahaya pun.
Ya, bahaya.
Kenapa? Zoey...
Kali ni saya tak sepatutnya beritahu awak.
Tak sepatutnya beritahu saya apa?
Tessa!
Saya jumpa sesuatu.
Awak okay ke? Boleh awak turun?
Saya tak nak.
Baiklah, tunggu kejap.
Tunggu kejap, saya datang.
Tunggu kejap.
Tessa...
Awak kena turun sekarang, tolonglah.
Awak kena beri saya bantu awak turun.
Saya nak beritahu awak sesuatu.
Tapi awak kena janji jangan beritahu sesiapa, okay?
Saya dah tak sakit di sini.
Saya dah tak sakit lagi.
Saya cuma perlu duduk di sini dalam hutan ni.
Saya perlu jauhkan diri daripada dunia moden dan semua gadjet-gadjet
dan saya takkan sakit.
Awak boleh tinggal dengan saya kalau awak nak.
Saya sukakannya kalau awak ada.
Kita bina tempat berteduh dan laluan.
Kita tanam sayur-sayuran.
Kita akan selamat.
- Tessa... - Tidak.
Tolong. Jangan cakap apa-apa.
Tessa?
Apa?
Saya masih akan jadi adik ke bila kakak dah mati?
Kakak masih akan berada di sini.
Kakak akan hantui saya?
Tidak kalau awak tak nak.
Cuma saya akan rasa takut sikit.
Jururawat di sini. Ayah kata turun ke bawah bila kakak dah bersedia.
Menikmati kek awak?
Mmm.
Ia sedap. Terima kasih, Tessa.
Saya Philippa.
Awak tak nampak sihat.
Kalau awak?
Jangan terasa. Dia biadap dengan jururawat minggu lepas juga.
Sian, rasanya namanya.
Tak payah pura-pura lupa nama dialah, Ayah.
Ayah ajak dia makan. Dia menolak.
Saya akan berada di sebelah.
Semua benda dia buat salah.
Apa awak rasa tentang tu?
Ia buat saya ketawa.
Awak tahu, ada kumpulan sokongan.
Tempat awak boleh jumpa orang-orang di situasi sama macam awak.
Saya pernah pergi ke tempat macam tu.
Jumpa seorang perempuan yang hebat bernama Angela.
Jadi kenapa tak bercakap dengan dia tentang ni?
Sebab dia dah mati.
Kali terkahir saya buat silap tu.
Kita dah selesai?
Hey.
Awak tak perlu tengok saya macam tu.
Saya cuma nak mati. Ia tak berjangkit.
Awak macam mana hari ni?
Boleh saya ikut berjalan?
Adakan awak selalu jawab soalan dengan soalan yang lain?
Adakah ia buat awak sakit hati?
Agak payah nak tunggang ni sekarang.
Saya ingat nak keluarkan enjin, bersihkannya.
Dan sekarang awak tak boleh nak pasangkannya semula.
Apa maksud awak? Saya boleh, tak ada masalah.
Asalkan bahagian ni tak penting.
Ke mana awak cakap kita nak pergi tadi?
Saya tak cakap.
Apa?
Pendakian merentas desa yang panjang. Hebat.
Sebab masalah besar saya adalah terlalu banyak tenaga untuk dibakar.
Hampir sampai.
Berbaloi, kan?
Ya.
Jadi, apa cerita awak dengan mak awak?
Ayah saya meninggal tahun lepas. Dia dilanggar kereta.
Saya dapat tawaran kolej, tapi saya terpaksa tangguh.
Awak masih boleh pergi.
Saya tak tahu. Saya agak...
Saya tak pasti saya bersedia lagipun.
Awak takut ke?
Ia datang dan pergi.
Kebanyakan orang rasa yang bila awak sakit
awak akan jadi berani dan cekal,
tapi tak juga.
Kebanyakan masa ia terasa macam diekori oleh orang gila,
sepertinya saya akan ditembak bila-bila masa.
Kadang-kadang saya terlupa tentangnya selama berjam.
Apa yang buat awak lupa?
Bila saya bersama dengan awak di hutan,
saya tak fikirkan tentang sepanjang tengah hari.
Lihat saya.
Saya tak fikir tentangnya sekarang.
Jadi, kenapa awak tak nak pergi?
Saya tak patut cakap apa-apa.
Rahsia dah terbongkar sekarang.
Parti siapa ni?
Saya tak pasti.
Awak tak dijemput?
Bukan begitu caranya.
Tapi semua kawan awak pergi?
Rasanya, yeah.
Saya cuma dah lama tak buat benda ni.
Samalah kita.
Hey, jadi, awak nak tak lepak je di sini?
Saya dapatkan minuman untuk kita.
Yeah.
Atau ikut saya?
Saya akan ikut awak.
Hey, itu pun dia!
Hai, kalian...
Maaf mengganggu awak,
cuma kami pernah kenal seseorang
yang nampak seperti kawan awak ni.
Saya Tessa. Gembira berjumpa awak.
Kalau awak yang buatkan dia keluar daripada rumah tu,
gembira berjumpa awak juga.
Macam mana kolej?
Awak langsung tak perlu pura-pura belajar apa-apa.
- Awak patut cuba. - Yeah, suatu hari nanti.
Awak minum ni?
Yeah, sebenarnya...
Yeah, bagus, rasanya main redah parti macam tu.
Tak nak berada terlalu lama, kan?
Awak banyak kawan di sana. Awak patut keluar lebih banyak.
Kalau begitu, mereka takkan peduli bila saya datang kan?
Perempuan tu sakitkan awak ke?
Sebaliknya.
Saya tangkap penumbuk dia dengan dagu saya,
kemudian hempuk hidung dia dengan lutut saya.
Awak kena berhati-hati.
Tak, tak perlu.
Itulah dia.
Masuklah.
Apa maksud awak?
- Rumah awak. - Tak, merepek.
Saya teman awak ke pintu awak.
- Awak pasti ke? - Yeah, dah tentu, tak ada masalah.
Lihat?
Terima kasih.
Hey.
Hello.
Duit awak terjatuh.
Apa?
Duit tu. Awak terjatuhkannya.
Itu bukan saya punya.
Saya nampak ia keluar dari poket awak.
- Sungguh? - Yeah.
Sebab saya nampak.
Okay, baiklah, terima kasih.
- Itu sangat hebat. - Memang pun.
Kita hebat jadi penjenayah. Mata menggoda yang awak buat tu.
Macam mana dengan tangan panjang awak yang tepat pada masanya tu?
Jadi sekarang apa?
Sekarang kita dapatkan duit dan berparti.
- Dengan kad ni? - Ya.
Okay. Apa nombornya?
Apa maksud awak?
Awak tak nombornya ke?
Tak, saya tengah buat mata menggoda tu.
Saya tengah panjang tangan tadi.
Kita penjenayah yang teruk.
Mungkin lebih baik. Lelaki tu nampak baik.
Mungkin kita patut bagi balik kad dia.
Dan macam mana kita nak buat tu?
Saya tak mengganggu kan? Ke...
- Tessa... - Apa?
- Kad tu. - Kenapa pula?
Beri pada dia!
Scott buat selamba je. Saya tahu dia sukakan saya.
Macam mana awak tahu?
Sebab dia lelaki.
Saya percayakan awak.
Jadi, kenapa dia tak telefon saya semalam?
Zo, ada sesuatu saya perlu beritahu awak.
Mari selesaikan ni dulu.
Ingat, mencuri perlukan keyakinan diri.
Berjalan penuh yakin, ambil dan curi.
Dalam tu, kita berpisah.
Kenapa tak bersama?
Lebih mencurigakan. Pergilah.
Baiklah.
Tessa? Tessa Scott?
Tak. Maaf.
Memang awak.
Awak ingat kami? Dari sekolah.
Oh, yeah.
Awak berhenti di Tahun 11, kan?
10.
Jadi, macam mana? Awak masih terima rawatan?
Tak lagi.
Jadi awak dah sihat?
Tak.
Apa yang awak berdua nak?
- Hai, Zoey. - Awak bantu dia membeli-belah?
- Awak bersedia nak pergi? - Yeah.
Betul ke yang awak keluar dengan Scott Redmond?
Apa kaitan dengan awak? Awak kenal dia?
Baiklah, mari pergi.
Semua orang kenal dia.
Dia keluar dengan kakak saya selama setengah jam.
Ya ke?
Saya kena kumpul jemputan untuk pengembumian saya.
- Betul? - Yeah.
Saya juga perlu sediakan ucapan.
Pastikan ia bukan puisi. Dah banyak kali dibuat.
Lepaskan saya.
Mereka bodoh, Zo. Mereka tak tahu apa-apa.
Saya tahu.
Saya kena cari dia.
Sekarang?
Yeah. Maafkan saya. Saya kena pergi.
Hey!
Lagi seorang! Halang dia juga!
Dapat.
Duduk.
Kosongkan poket kamu.
Saya rasa itu bukti kan?
Nama. Alamat. Nombor telefon ibu bapa.
Jangan telefon ayah saya.
Kita ada pilihan.
Kita boleh telefon dia atau kita boleh telefon polis.
Polis, setiap kali.
Saya dah beritahu lelaki di luar tu yang saya akan uruskan, dan kalau awak...
Dengar...
Ini adalah portacath.
Ia cakera kemasukan untuk rawatan perubatan.
Saya ada leukimia limfoblastik akut.
Tolong pakai baju awak semula.
Awak tahu apa itu leukimia limfoblastik akut?
Tak, saya tak tahu.
Ia kanser.
Saya tetap perlu telefon ayah awak.
Dan awak, apa alasan awak?
Apa yang dia ambil?
Satu Ujian Kehamilan Sendiri Clearblue.
Ini dalam senarai ke? Mencuri?
Apa yang awak buat, Tessa?
Apa yang awak buat?
Sebanyak yang saya mampu. Sejauh yang saya mampu.
Saya harap awak berhenti.
Ayah lebih suka saya habiskan sepanjang hayat saya
mengerekot dalam selimut di sofa,
dengan kepala saya di bahu ayah.
Yeah, ayah nak. Boleh awak salahkan ayah?
Ya, ayah nak.
Apa yang saya nak kata adalah, saya suka perempuan yang cekal.
Awak sentiasa mahu didukung ke katil.
Saya sentiasa nak didukung ke katil.
Apa yang saya tak buat, ialah bawa ke parti kawan
seorang ahli sihir pari-pari yang muda dan sempurna.
Yeah, dia bukan ahli sihir.
Maksud saya, awak tak boleh pergi merata
mulakan pergaduhan sesuka hati
dan buat kacau macam tu.
Rupa-rupanya, boleh.
Apa awak buat di sini?
Saya menghendap awak sepanjang hari.
Cuma sekarang baru saya berani dah dedahkan diri saya.
Sungguh?
Tak.
Ayah saya di kedai makanan sihat. Dia boleh pandu melepasinya.
Gembira jumpa kawan awak lagi.
Yeah. Mestilah.
Saya jumpa awak lagi, mungkin.
Dan tentu, yeah.
Saya tahu awak pandang.
Saya tak pandang.
Penipu.
Mungkin awak patut fikir untuk kembali ke sekolah.
Sedikit perkara normal dalam hidup awak.
Saya tak nak kembali ke sekolah.
Sepatutnya penyakit membawa maut ada faedahnya.
Saya menyeksa ayah, kan?
Setiap hari.
Jaga-jaga.
Bodoh betul.
Apa yang dia ni nak buat?
Tessa, ke mana awak nak pergi? Tessa?
Tessa!
Itu hebat.
Berjalan-jalan dengan motorsikal.
Sepatutnya berada dalam senarai saya.
Apa dia? Namakan satu.
Terkenal.
Terkenal mana awak nak jadi?
Cukup untuk seluruh dunia berhenti buat apa yang mereka buat
dan datang berhadapan dan ucapkan selamat tinggal bila saya mati.
Saya rasa ia bagus yang awak tak minta berlebih-lebih.
Saya cuma nak nama saya di luar sana, awak tahu.
Awak tak perlu risau dilupakan, Tess.
Apa-apa lagi?
Yeah.
Apa yang awak buat?
Saya baru fikirkan yang satu lagi.
Awak bukannya nak berenang bogel.
Tidaklah. Awak ingat saya gila?
Tak bogel.
Tess! Tess!
Okay, kira sampai tiga, yeah?
Apa?
Cuma kena lakukannya. Kita terus lari masuk.
- Janji. - Baik.
- Merepek. - Kita mula.
Satu, dua, tiga!
Awak jahat! Awak sangat jahat!
Macam mana?
Yeah, sebenarnya agak cantik dan seronok.
Ya ke?
Tak. Tapi buat sajalah.
Lekas, apa yang awak takutkan?
Tiada apa.
Okay, okay.
Lihat, yang hebatnya adalah,
saya selalu tertanya-tanya
sekiranya boleh mengeringkan diri dengan stokin.
Terima kasih buat tu dengan saya.
Saya takkan lepaskannya.
Bintang-bintang dah muncul.
Yeah.
Nampak sekumpulan lima bintang di situ?
Yang macam berlengkung tu.
Nampak tak? Nampak tak?
Yeah.
Saya tak tahu namanya.
Jahat.
Tak.
Apa?
Maafkan saya.
Awak tak suka saya ke?
Bukan sebab tu.
Saya tak rasa saya boleh terimanya.
Saya jumpa awak lagi.
Tess... Tess, kejap. Janganlah.
Tessa, janganlah.
Tak, saya dah buat silap.
Apa? Silap apa?
Awak tak boleh selamatkan saya.
Sewaktu awak masih bayi,
ayah dan mak awak biasanya berjaga di waktu malam melihat awak bernafas.
Kami yakin sekiranya kami berhenti melihat,
awak akan lupa macam mana nak bernafas.
Apabila anak semakin membesar, kerisauannya bertukar.
Ia takkan hilang.
Tolong fikir pasal tu.
Saya lebih suka bila ayah marahkan saya.
Tessa?
Jururawat!
Sini, sayang
Okay, okay.
Kita akan bersihkan tu dengan segera.
Maafkan saya. Maaf.
Tak mengapa, sayang.
Hello, Tessa. Awak apa khabar?
Baik.
Saya rasa maruah terlalu dipandang tinggi lagipun.
Kami dah jalankan beberapa ujian semalam.
Kanser tu telah merebak ke air tulang belakang awak.
Ia bergerak dengan lebih cepat daripada apa yang kami mula jangkakan.
Awak dah semakin teruk.
Berapa teruk?
Saya akan galakkan awak untuk buat apa yang awak nak.
Saya mencuba.
Taman Ajaib!
Whoo!
Cantiknya.
Bosan. Buat yang lain.
Apa yang awak nak buat? Macam mana dengan roket?
Ya! Buat roket!
Okay.
Ingatkan saya lagi kenapa mak di sini.
Ayah awak kata dia akan potong kaki mak kalau mak tak datang.
Sedia, semua?
Tutup telinga, ini akan hasilkan bunyi yang kuat.
Oh!
Okay.
Okay?
Okay.
Boleh tahan. Apa lagi yang awak ada?
Macam mana dengan mercun 21-das?
Ya, bakar mercun das! Saya akan kira.
Sedia? Baiklah, mula.
Satu, dua, tiga...
Tiga...
- Empat... - Empat, lima...
...enam, tujuh, lapan sembilan, sepuluh.
Tessa...
Apa perkara teruk yang akan berlaku?
Sakit nanti.
Memang dah sakit pun.
Zoey betul. Saya memang hidup.
Saya hidup.
Pagi, Ayah. Tidur nyenyak?
Siapa awak? Apa yang awak buat dengan anak perempuan saya?
Duduk.
Makan. Minum kopi.
Ayah, saya nak kenalkan seseorang.
Oh, Tuhan.
Ini Adam. Adam, Ayah.
Gembira berjumpa awak, tuan.
Awak tak perlu panggil dia tuan.
Tuan pun boleh.
Bagus. Siapa nak roti bakar?
Awak boleh pergi.
Dan terlepas semua keseronokan?
Tak mengapa, Tess.
- Duduk. - Yeah.
Ia merupakan hari paling teruk dalam hidup seorang bapa
bila anak perempuannya bawa pulang teman lelaki ke rumah.
Saya sentiasa rasa kalau saya bunuh yang pertama, khabar angin akan tersebar.
Awak belajar di kolej?
Yeah, saya terima tawaran.
Kemudian ada benda berlaku.
Saya tahu apa yang berlaku. Takziah atas kehilangan awak.
Yeah.
Mak awak macam mana?
Ada hari di nampak okay. Yeah.
Pakcik biasa fikir macam tu pasal Tessa.
Awak sedar tentang keadaan dia?
Yeah, dia beritahu saya semuanya.
Tak, dia tak beritahu.
Kalau dia nak awak anggap dia menawan,
jadi satu benda yang dia takkan buat adalah beritahu semuanya.
Berapa umur awak?
Kenapa?
Sebab diusia awak, awak tak patut menjaga seseorang.
Tessa tak perlu dijaga.
Ya, dia perlu.
Dan dia akan lebih perlukannya.
Dan awak, anak muda, tidak layak untuk melakukannya.
Jadi, apa kata awak tolong kami semua,
dan beredar daripada hayatnya yang masih tinggal.
Jadi, macam mana awak pinjam kereta ayah awak?
Saya ingatkan awak tak bercakap dengan dia.
Saya dah agak ada sebab saya lupa nak tanya.
Terima kasih sebab bawa saya.
Saya ingat ia akan dipenuhi perempuan
memegang tisu dan kelihatan takut.
Sekurang-kurangnya, Scott bayar untuk berahsia.
Dia akan lupakannya.
Tak, takkan.
Dia takkan lupa. Dia bencikan saya.
Awak pula?
Saya baru bercakap dengan mereka hari ni.
Tentang buat temu janji yang lain?
Ya. Yeah, saya nak ia pergi, faham?
Zoey Walker? Kami bersedia untuk awak sekarang.
Saya cuma nak ia hilang.
Awak langgar tepi jalan tu.
Bukan salah saya. Jalan tu sepatutnya lurus.
Dah sampai.
Tess, awak tahu saya tak ada pilihan.
Awak langsung tak tahu apa maksud perkataan tu.
Kenapa awak datang kalau awak tak setuju?
Kerana itulah sebab awak tanya saya.
Hey.
Petang. Itu panduan pertama saya.
Yang pertama?
Awak lakukannya dengan hebat.
Awak rasa?
Yeah. Yeah, macam tu lah bunyinya tukar gear.
Ia kereta ayah saya. Memang padan pun.
Dia cuma nak awak selamat.
Rasanya dah terlambat kan?
Awak nak keluar bertemu janji dengan saya?
Cuma saya teringat yang kita tak pernah
sebenarnya keluar bertemu janji, yang betul-betul punya,
dan saya rasa yang kita patut pergi.
Ia tak perlu jadi malam ni, macam sekarang,
tapi, awak, tahu, bila-bila ada masa.
Beritahu saya bila tiba masanya.
Sekarang boleh saja.
Christ, Tessa. Awak boleh telefon.
Apa yang mak buat di sini?
Ayah dan Cal mencari awak Awak pergi ke mana?
Kita kena cakap pasal tu nanti.
Kenapa?
Sebab saya ada temu janji.
Yeah. Dia di sini.
Bukan malam ni. Tolonglah, bukan malam ni.
Okay, saya dah telefon ayah. Saya suruh dia jangan risau. Dia pergi...
Ya Tuhan. Ia cuma pendarahan hidung.
Tak, banyak yang keluar ni. Tessa, mak...
Apa patut mak buat? Mak tak tahu.
Nah, ambil tuala.
Duduk. Tekan hidung awak atau apa-apa.
Oh, awak kena pergi ke hospital.
- Kejap lagi berhentilah. - Mak nak telefon ayah awak.
Patut ke mak telefon ayah awak? Mak tahu apa nak buat.
- Beritahu mak apa nak buat! - Ambil ais untuk saya.
- Apa? - Ais!
Beg kacang pis sejuk pun boleh juga.
Baik. Kacang beku.
Ada jagung manis. Jagung manis okay ke?
Oh, Jesus.
Mak kena bawa saya ke hospital.
Mak tak boleh, Tessa. Mak rasa Ayah awak patut buat ni.
Dah tak ada masa.
Okay.
Ya. Ambulans, tolong. Lekas. Lekas!
- Siapa tu? - Tidak.
- Siapa tu? - Dia tak boleh...
- Mak perlukan bantuan. - Jangan bagi dia masuk.
Tak, mak perlukan bantuan.
Dia tak boleh nampak saya macam ni!
Tess, mak tak boleh buat ni sendirian. Mak perlukan bantuan.
Datang.
Bantu makcik bawa dia turun.
Lekas. Awak nak tolong tak?
Keluarkan dia! Tolong.
Baik, pergi jelah. Kami boleh buat. Pergi.
Boleh pegang tu?
Terima kasih.
Adam.
Dia mungkin dahaga. Dia kehilangan banyak darah.
Dia patut minum ke? Patut ke?
Mari tengok apa kata doktor.
Bagus. Itupun awak.
Ada tanda-tanda thrombocytopenia sebelum hari ni?
Mak? Mak?
Maaf, saya?
Ada dia mengadu sakit kepala?
Ada awak perasan lebam-lebam?
Sejujurnya, saya tak tengok.
Bila kali terakhir pemindahan platelet?
Saya tak pasti. Saya boleh cuba... Saya boleh cuba carikan.
Ada dia gunakan produk aspirin baru-baru ni?
Saya tak tahu. Saya tak...
Maafkan saya. Saya tak tahu jawapan kepada mana-mana soalan.
Pemindahan platelet saya pada 18 Mei.
Okay, terima kasih. Jangan bercakap.
Mak, mari ke sini dan pegang tangan anak awak.
Okay. Picit tangan mak awak sekali untuk ya, dua kali untak tak.
Faham? Jangan bercakap.
Ya.
Ada tanda-tanda thrombocytopenia? Sakit kepala? Lebam-lebam?
Tak.
Produk aspirin? Bonjela? Teejel? Anti-keradangan?
Tak, semua tu tak ada. Tak.
Bagus.
Sekarang kami perlu lecuhkan hidung awak.
- Awak pernah dilecuhkan sebelum ni? - Ya, dia pernah.
Okay. Kami akan periksa platelet awak,
Dan kemudian awak akan perlukan sekurang-kurang dua unit.
Malam yang sukar, tapi awak akan pulang ke rumah esok.
Kita tahu juga akhirnya.
Mereka kata ia pendarahan hidung dari belakang, yang... Awak tahu, yang teruk punya.
Mereka kena balut hidung dia dengan vaso...
Vasoconstrictive.
Yeah, agen vasoconstrictive.
Dan sebelum tu mereka pindahkan dua unit, mereka buat kiraan platelet.
Dan?
Stabil.
Awak lakukannya dengan baik.
Saya di sini, awak boleh pergi kalau awak nak.
Boleh saya tunggu?
Yeah.
Awak macam mana?
Mengantuk...
Terima kasih sebab ada di situ.
Ia agak mengejutkan. Untuk budak lelaki tu juga.
Boleh difahami.
Dia sehangat biskut mentega, budak tu.
Yeah, macam tu lah saya gambarkan dia.
Apa awak nak kata?
Bila dia tiada dengan saya, saya rasa saya mereka dia.
Dia tak telefon atau ikut kita atau apa-apa?
Tak.
Mungkin memang saya mereka dia.
Ya Tuhan.
Apa?
Situ, di jambatan.
Itu pelik.
Awak di merata tempat, Tessa!
Dia yang buat ni.
Dia letak nama saya di dunia.
Belantan menjugel! Awak bawa saya belantan menjugel!
Selamat hari jadi.
Boleh awak buat ni?
Yeah. Sikit, yeah.
Saya bantu awak berlatih nanti kalau awak nak.
Ayah, boleh Adam sertai makan malam?
Tak boleh.
Mak...
Saya tak tinggal di sini, kan?
Terima kasih.
Tapi biarlah dia sertai kita.
Ini satu konspirasi.
Baiklah, mulanya persembahan silap mata.
Pilih satu kad.
Lima hati.
Tak.
Satu hari nanti saya akan dapatkan yang betul,
dan kamu semua akan terberak terkejut.
Oh, bagus. Dia dibenarkan untuk cakap tu kan?
“Berak” je.
Itu satu lagi untuk dipotong dalam senarai.
Macam mana dengan senarai tu?
Perkara yang saya ingat penting dah tak penting sangat lagi.
Macam mana dengan awak? Ada apa-apa awak nak masukkan dalam senarai?
Saya baik saja.
Maksud saya, ada perkara yang saya
dah tak mahu, rasanya.
Tak, saya tak macam awak.
Saya tak...
Adam?
Yeah.
Awak kena berusaha.
Cuba fikirkan.
Apa harapan awak, impian awak?
Sekarang ni?
Yeah.
Lepaskan tangan saya. Lepaskan tangan saya.
Saya akan jatuh.
Yeah, tapi saya dah jauh.
Buatlah, melintas. Bongkok ke hadapan dan lari.
Kakak boleh lakukannya.
Bongkok dan lari, faham.
Ayuh! Tessa Scott berjaya!
Cal, macam mana nak berhenti?
Guna dinding tu.
- Cal! - Guna dinding tu!
Hai, sayang.
Hey.
Awak nampak bagus di luar tu.
Saya asyik jatuh. Punggung saya sakit.
Awak patut letakkan ais.
Saya tak gugurkan bayi tu.
Sungguh?
Yeah. Ya.
Ia perempuan. Saya akan ada anak perempuan.
Dan saya akan panggil dia Lauren.
Itu apa yang saya nak buat.
Saya nak berada di situ.
Kalau awak tak nak saya sewaktu awak melahirkannya,
saya boleh duduk di luar dan masuk kemudian.
Saya nak jadi salah seorang orang yang pertama
dalam dunia yang dapat dokong bayi awak.
Ia lima bulan lagi.
Jadi ia sesuatu yang untuk disasarkan.
Sesetengah orang akan rasa ini cantik.
Tapi apa yang saya fikir adalah, ia membunuh sayur-sayuran saya.
Hey, kenapa, Tess?
Tak mencukupi. Kita. Ini.
Apa maksud awak?
Duduk dengan saya. Malam ni.
Apa yang awak nak daripada saya, Tess?
Waktu malam. Tidur bersama. Berjaga bersama. Sarapan.
Apa yang awak betul-betul nak?
Saya nak awak bersama dengan saya dalam gelap.
Memeluk saya.
Terus mencintai saya.
Bantu saya bila saya ketakutan.
Datang ke tebing dan lihat apa yang ada di situ.
Macam mana kalau saya buat silap.
Mustahil untuk buat silap.
Demi awak.
Ia bidadari salji.
Tidak. Tidak, tidak dan tidak.
- Ayah... - Ini ada dalam senarai ke?
Bermalam dengan lelaki? Lupakan. Tidak.
Ayah tahu yang ia tak mudah untuk saya meminta.
Tapi ia senang untuk ayah menjawab.
- Saya ingatkan ayah nak bercakap. - Bukan tentang ni.
Ayah takkan benarkan. Tamat perbincangan.
Jangan nak gunakan pangkat pada saya.
Ayah ada pangkat. Ayah ni bapa kamu.
Untuk tak lama lagi je.
Awak bersedia?
Jauh sangat.
Lompat je.
Ia sangat jauh.
Kalau begitu, selamat malam.
Kejap.
Apa yang awak buat?
Menaikkan semangat saya.
Oh, akan ambil masa yang lama ke,
sebab saya teringin nak minum teh.
Ya Tuhan.
- Awak tak apa-apa? - Tak.
Saya dah patahkan tangan saya.
Kedua-dua tangan.
Saya dah patahkan kesemuanya.
- Hai. - Hai.
Ow.
Tapi awak di sini.
Dia ada dalam tu kan?
Ya.
Ayah dah beritahu yang ayah tak nak tu.
Saya tahu.
Awak tahu kenapa?
Saya rasa.
Dia budak yang baik, Tessa.
Tapi budak tetap budak. Awak tak boleh harapkan dia.
Dia mungkin akan kecewakan awak.
Dia takkan.
Macam mana kalau dia kecewakan awak?
Saya masih ada ayah. Macam selalu.
Ini sangat sedap.
Saya rasa mereka goreng bawang ni dalam minyak rambut.
Sebab kita berbaloi.
Saya harap saya dapat buat tu.
Awak tak boleh?
Tak.
Saya boleh buat dua dan lepas tu tenggelam.
Saya akan ajar awak.
Saya akan letakkan dalam senarai baru saya.
Beserta dengan apa?
Banyak benda.
Musim bunga. Dafodil dan tulip.
Perjalanan kereta api yang panjang.
Merak.
Inap dan sarapan.
Akaun bank bersama.
Dengar awak berdengkur selama bertahun lamanya.
Saya tak berdengkur. Saya berdengkur ke?
Awak akan berdengkur bila dah tua.
Pergi ke perjumpaan ibu bapa, dan anak kita seorang genius.
Sebenarnya, kesemua tiga anak kita.
Kita akan ada tiga anak?
Chester, Merlin dan Daisy.
Tuhan bantu mereka.
Bersama dengan awak. Bersama dengan awak.
Hanya bersama dengan awak.
Jadi, adakah penawar cinta masih lagi menunjukkan magiknya?
Awak beritahu saya.
Saya sepatutnya cadangkan kepada semua pesakit saya.
Ya! Saya dapat teks.
Cal dapat telefon bimbit.
Dia dah membesar.
Tahun Lima menang!
Ada pergaduhan air di taman
melawan Tahun Tujuh, dan kami menang!
Cal, beritahu Philippa apa yang awak buat baru-baru ni.
Oh, yeah. Saya buat jampi “halau kematian.”
Saya letak bawang putih atas semua pintu
dan di empat sudut katil Tessa.
Di mana agak menjijikkan, tapi saya rasa...
Apa?
Apa dia?
Tessa?
Mana bapa awak?
Beritahu mak saya sesuatu. Apa yang dia beritahu dia?
Kita tunggu mereka sertai mereka, okay?
Saya yang sakit, bukan mereka.
Tolonglah, berapa sakit?
Kiraan darah terkini awak sangat rendah.
Sistem imun awak mula gagal.
Kanser dah merebak merata tempat.
Berapa lama lagi saya ada?
Saya tak nak memberi jangka hayat.
Saya takkan saman kalau awak salah.
Kawan baik saya beranak pada April.
Saya dapat jumpa bayi dia tak?
Tak.
Adam?
Adam ada di sini tak?
Oh, tak, maafkan makcik, sayang. Dia takkan balik sampai petang ni.
Itu terlalu lewat Dia pergi mana?
Dia menaiki kereta api. Untuk Hari Terbuka.
- Hari Terbuka? - Yeah, di universiti.
Makcik gembira bila dengar yang dia
akan terima tawaran dia bulan September ni.
Ada masanya bila makcik fikir
kami akan menunggu lagi 12 bulan.
Tiada siapa nak jadi budak paling tua dalam kelas kan?
Tak. Tak ada siapa nak tu.
Tessa?
Tessa, awak di sini?
Sayang?
Tak.
Awak ni raksasa.
Awak nak tinggalkan ayah tanpa apa-apa?
Ini ke? Senarai tu.
Ia di sini selama ni.
Kenapa awak tak tunjuk pada ayah?
Awak patut tunjuk pada ayah.
Sebahagian daripada ni, Ayah boleh tolong awak.
Ayah cuma nak bantu awak.
Ayah tak dapat bantu awak.
Ayah tak boleh bantu awak.
Ayah tak nak awak pergi.
Ayah tak boleh tanggung tu.
Bawa ayah sekali.
Oh, tolonglah...
Ayah tak nak awak pergi.
Oh, sayang...
Oh, awaklah kesayangan ayah...
Jesus, Tess, saya dah mencari di merata tempat.
Dah berapa lama awak berada di sini?
Kenapa awak tak beritahu saya?
Awak tak patut berjalan kan?
Tolonglah balik dengan saya.
Kenapa awak tak beritahu saya?
Sebab ia akan jadi saya.
Saya yang akan ditinggalkan sendirian.
Jangan berani nak rasa kesian dengan diri awak
sebab awak dapat tinggal di sini.
Jangan sesekali berani!
Ini apa yang awak nak.
Sudahlah, saya dah tahu. Ini yang awak nak.
Supaya saya pergi dan...
Oh, tolonglah, awak patut tahu tu
jika bukan disebabkan awak saya takkan boleh
pergi ke mana-mana atau buat apa-apa.
Melainkan, saya tak tahu, berkebun.
Ia akan berlaku.
Saya tahu.
Tak lama lagi.
Baiklah?
Jadi macam mana di sana?
Besar, banyak bangunan. Saya sesat.
Kita akan fikirkannya.
- Kita akan buat? - Yeah.
Saya akan datang balik sebagai orang lain.
Saya akan jadi gadis berambut liar yang berjalan kepada awak satu hari nanti,
dan tanya apa yang awak ulangkaji.
Dan saya akan jatuh cinta pandang pertama dengan awak.
Sekali lagi.
Beritahu saya bagaimana ia akan berlaku.
Awak takkan mahu makan banyak mulai sekarang.
Awak akan dahaga.
Dan kadang-kala demam.
awak akan nak tidur dengan banyak.
Awak akan ada sedikit atau tiada tenaga.
Sakit ke?
Tak. Morfin tu akan pastikan awak tak kesakitan.
Ia akan beri awak mimpi indah.
Hai.
Saya asyik fikir bertemu dengan bayi awak.
Macam mana dia?
Cantik.
Awak akan sukakan dia.
Ini benar ke?
Yeah.
Saya tak tahu apa yang benar.
Saya tahu
Awak rasa saya akan rasa takut?
Saya rasa awak ada nasib terburuk dalam dunia,
dan kalau saya di tempat awak, saya akan rasa takut..
Tapi saya juga percaya yang macam mana sekalipun awak hadapi hari-hari terakhir ni
ia akan terjadi seperti yang sepatutnya.
Saya benci bila awak cakap hari-hari.
Tak lama lagi awak akan mula sedar dan tidak sedar.
Kadang-kadang awak tak boleh beri tindak balas,
tapi awak akan tahu ada orang di situ, awak dengar mereka bercakap.
Terima kasih sebab bersama dengan dia.
Saya cintakan dia.
Dan lambat laun, Tess, awak akan hanyut pergi.
Awak ada apa-apa soalan?
Tak. Tak.
Awak dah sedar.
Cuma nak dapatkan aiskrim.
Kenapa tak bunyikan loceng.
Masih mencari penawar?
Pelega kesakitan.
Boleh saya gunakan komputer sekejap?
Yeah. Dah tentu.
Tak, tak mengapa.
Rambut awak dah tumbuh balik.
Tak cukup cepat.
Apa yang awak tunjukkan ni?
Laman yang lebih baik untuk ayah.
Pekerjaan.
Ayah kena mula fikirkannya.
Belum lagi.
Ayah akan dapat kehidupan ayah balik.
Ayah tak pernah ada kehidupan.
Ayah seorang akauntan.
Dan sekarang ayah boleh buat apa saja.
Saya beritahu Tessa dan Ayah,
dan kemudian semua orang yang saya kenal.
...sebab saya tidak. Mak suka En. Wilmot.
Mana ada. Mak tak pernah cakap tu.
Mak suka, mak suka.
Mak suka En. Wilmot.
Semua mak suka En. Wilmot.
Dan beberapa orang ayah.
Hey. Awak bagaimana?
Mana mak pergi?
Mak pergi ke perjumpaan ibu bapa dan guru.
Mak pergi ke situ?
- Betul tu. - Yeah.
Dan ia membosankan.
Melainkan En. Wilmot?
Dia cakap saya cemerlang, jadi Mak dapatkan saya ni.
Pusingkannya dan ia macam menyanyi.
Yeah, tapi bukan di rumah kan?
Kenapa bangun?
Awak berpeluh?
Mak tukar cadar kamu.
Biar saya buat.
Saya boleh kemaskan katil.
Awak takkan tahu lipatan sudut hospital pun.
Itu tak benar.
Baiklah, saya main di luar.
Mari dengar, Tess. Ia macam menyanyi.
Saya datang. Ke situ kejap lagi.
Semuanya akan baik-baik saja.
Adam!
Ya, si cantik.
- Jangan biarkan saya jatuh. - Saya dapat awak.
Saya jatuh.
Awak tak jatuh. Awak tak jatuh.
Saat-saat...
Hidup kita terdiri daripada susunan saat-saat ini.
Setiap perjalanan sehingga ke penghujung.
Lepaskannya.
Awak patut ucap selamat tinggal, Cal.
Tak nak.
Lekas, sayang, ia penting.
Ia mungkin akan buat dia mati.
Tiada apa awak kata akan buatkan dia mati. Okay?
Hey, kami semua di sini, Tessa.
Kami sangat sayangkan awak.
Awak dah lakukan dengan baik.
Awak boleh pergi sekarang. Awak boleh pergi.
Bye, Tess.
Hantui saya kalau awak nak. Saya tak kisah.
Hidup kita adalah susunan saat-saat.
Lepaskannya .
Saat-saat...
Semuanya berkumpul untuk menuju ke saat ini.
Diterjemah oleh bloodycat